4 minuten leestijd

Met een baby, alhoewel de mijne sinds kort officieel een dreumes is noem ik hem nog steeds een baby, kun je er de donder op zeggen dat je weinig slaap krijgt. Afgelopen jaar sliep ik dus bar weinig en dat is nog steeds het geval. De baby slaapt nog steeds niet door. In de nacht wil hij melk, die van mijn vrouw. En als zij eruit gaat om hem de borst te geven, dan ben ik ook wakker.

Naast de baby is de hond ook schuldig aan de gebroken nachten. Zo eist zij iedere nacht weer, na een aantal uur alleen zijn, dat ze bij mijn vrouw en mij in bed moet. Dit meldt zij door een hele schelle eenmalige blaf of door onrustig heen en weer in de gang te trippelen. In ons huis ligt laminaat op vloer. Onze hond heeft nagels. Haar getrippel maakt lawaai in de nacht. Mijn partner en ik worden daar wakker van en als het eventjes doorgaat de baby ook, dus moet mijn partner of ik midden in de nacht razendsnel het bed verlaten om de hond onze slaapkamer binnen te laten en bij ons in bed te nemen, voordat de baby wakker wordt. Dit gaat meestal niet zonder gescheld, bijna iedere nacht worden we boos op de hond dat ze ons wakker maakt. Heel veel stress dus, terwijl we halfslapen.

Het in de nacht wakker worden en weer terug in slaapvallen ben ik nooit een kei in geweest. Ik snap niet hoe anderen dat doen: wakker worden, uit bed gaan en dan weer naar bed gaan en verder slapen alsof er niets is voorgevallen. Hoe doe je dat? Ik heb geen idee. Het is mij een raadsel. Het is iets uitzonderlijks als het mij lukt. Als ik dus word gewekt vind ik het dubbel zo klote, omdat ik weet dat het uren kan duren voordat ik weer inslaap val en ik dan mijn hele leven plus wereldproblemen ga analyseren, mijn vrouw aanstaar en me afvraag hoe die wél kan slapen en 9 van de 10 keer dat ik wakker lig wordt er een liedje, waarvan alleen het refrein of één enkele zin, op repeat in mijn hoofd afgespeeld, waardoor ik helemaal doordraai. All that she wants is another baby,…all that she wants is another baby…en Gaza en die oorlog daar en al die baby’s daar en al dat plastic in de zee en de buurvrouw die zo vervelend is en wanneer heb ik ook alweer therapie? Zal ik daar dan maar die buurvrouw bespreken? All that she wants is another baby…Houd op met dat liedje! Ga slapen! De baby wekt je weer om 6u. All that she wants….Slapen!

Gisteravond was ik heel moe. Rond half negen zat ik op de bank voor de tv tegen mijn slaap te vechten en tijdens De Slimste Mens dacht ik: waarom doe ik zo hard mijn best om wakker te blijven als ik ook gewoon kan slapen? Logica. Ik ging naar bed. Om negen sliep ik. Tijdens de nacht wekte de hond me. Ik ging uit bed. Zonder boos op de hond te worden liet ik haar tussen ons in liggen en sloot ik mijn ogen weer, enkele seconden later hoorde ik de baby. Het was geen gehuil, maar gebrabbel. Wat ik iets opmerkelijks vond omdat hij toch altijd keihard huilt in de nacht om melk van mijn vrouw, maar nu was ie in gesprek met zichzelf. Na enkele minuten wekte ik mijn vrouw. ‘Levi is wakker. Hij huilt niet. Maar hij is toch wakker…’ Mijn vrouw kwam overeind en keek op haar telefoon. ‘Het is zes uur in de ochtend,’ zei ze. ‘Wow, echt? Is het al ochtend? En niemand wekte ons in de nacht? Niemand? We sliepen de hele nacht door? Wow! Ik kan het bijna niet geloven.’

Wel ja, na zoveel uur onafgebroken slapen kan ik je vertellen dat ik een geweldige ochtend en middag achter de rug heb. Vanochtend vroeg om half acht maakte ik al praatjes met de marktkooplui hier op de Ten Katemarkt, die normaliter niet meer dan een begroeting van me krijgen en later op de ochtend rende ik met de hond over het grote veld van het Oosterpark en lagen we met zijn tweeën in het gras van de zon te genieten en maakte ik foto’s van ons twee om de mooie zonnige ochtend officieel vast te leggen waarna ik over de Dappermarkt huppelde terwijl ik een deuntje neuriede, zo opgewekt en vrolijk was ik. Jawel, je had me deze middag tegen moeten komen, ik was in de allerbeste stemming. Ik was een vrouw die geslapen had zonder onderbrekingen, een hele nacht lang, het was geweldig!